Bestrijdingsmiddelen en Bravecto
Bravecto is een diergeneesmiddel dat wordt gebruikt voor de behandeling en preventie van besmettingen met onder andere vlooien en teken bij honden. De werkzame stof is fluralaner, een stof uit de groep isoxazolinen.
Deze pagina is bedoeld als algemene productinformatie voor hondeneigenaren. De informatie vervangt niet het advies van een dierenarts en ook niet de officiële bijsluiter of productinformatie van het gebruikte diergeneesmiddel.
1. Wat is fluralaner?
Fluralaner is een systemisch werkend antiparasitair middel. Na toediening wordt de werkzame stof in het lichaam van de hond opgenomen. Vlooien en teken worden aan de werkzame stof blootgesteld wanneer zij zich aan de hond hechten en beginnen met voeden.
Fluralaner behoort tot de groep isoxazolinen. Deze stoffen werken op het zenuwstelsel van vlooien en teken door bepaalde chloridekanalen te beïnvloeden, waardoor de parasiet uiteindelijk sterft.
Bravecto bestaat in verschillende toedieningsvormen. Welke productinformatie, dosering, gebruiksbeperkingen en waarschuwingen van toepassing zijn, hangt daarom mede af van het daadwerkelijk gebruikte product.
Wanneer mag Bravecto niet worden gebruikt?
Volgens de officiële productinformatie mag Bravecto niet worden gebruikt bij een bekende overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de hulpstoffen van het betreffende product. Voor een specifieke formulering kunnen aanvullende waarschuwingen of gebruiksbeperkingen gelden.
Bij honden met een bestaande of eerdere neurologische aandoening, waaronder epilepsie, is extra aandacht aangewezen. Bespreek bestaande gezondheidsproblemen en eerder opgetreden reacties op antiparasitaire middelen daarom vooraf met de dierenarts.
2. Mogelijke bijwerkingen
Zoals bij ieder diergeneesmiddel kunnen na het gebruik van Bravecto bijwerkingen optreden. Afhankelijk van de gebruikte formulering worden in de officiële productinformatie onder andere mogelijke bijwerkingen beschreven zoals:
- braken;
- diarree;
- verminderde eetlust;
- overmatig speekselen;
- lusteloosheid;
- in zeer zeldzame gevallen neurologische verschijnselen, waaronder convulsies.
Niet iedere hond krijgt bijwerkingen. Ook betekent het ontstaan van een gezondheidsprobleem na de toediening niet automatisch dat Bravecto daarvan de oorzaak is.
Neurologische verschijnselen
Bij middelen uit de groep isoxazolinen verdienen neurologische verschijnselen bijzondere aandacht. Neem contact op met een dierenarts wanneer na toediening onverwachte trillingen, ongecoördineerde bewegingen, spierzwakte, toevallen of andere opvallende neurologische verschijnselen ontstaan.
Vertel de dierenarts welk product is gebruikt, wanneer het is toegediend en welke dosering is gegeven.
3. Wat te doen bij een vermoedelijke bijwerking?
Een klacht na Bravecto betekent niet automatisch dat er sprake is van een bijwerking. Een temporeel verband betekent alleen dat een gezondheidsklacht na de toediening is ontstaan. Daaruit volgt nog niet dat het geneesmiddel de klacht heeft veroorzaakt.
Noteer bij een vermoedelijke bijwerking zo nauwkeurig mogelijk:
- productnaam, werkzame stof, sterkte, dosering en indien beschikbaar het batch- of lotnummer;
- datum en tijdstip van toediening en het begin van de verschijnselen;
- de concrete klachten en het verdere verloop;
- andere geneesmiddelen, supplementen en vlooien- of tekenmiddelen die zijn gebruikt.
Neem bij ernstige of onverwachte verschijnselen contact op met een dierenarts. Bij een vermoedelijke bijwerking kan deze informatie bovendien belangrijk zijn voor farmacovigilantie en eventuele melding van de reactie.
Controleer de actuele productinformatie
De officiële productinformatie van diergeneesmiddelen kan worden aangepast wanneer nieuwe veiligheidsinformatie beschikbaar komt. Controleer daarom vóór gebruik altijd:
- of het middel geschikt is voor de betreffende hond;
- de juiste dosering voor het lichaamsgewicht;
- de contra-indicaties, waarschuwingen en bijzondere voorzorgen;
- bekende mogelijke bijwerkingen en relevante interacties;
- de actuele bijsluiter van de specifieke formulering.
Bij twijfel, en in het bijzonder wanneer de hond eerder gezondheidsproblemen, neurologische verschijnselen of een reactie op een antiparasitair middel heeft gehad, is overleg met de dierenarts verstandig.
Deze pagina bevat algemene informatie en is geen individueel veterinair advies. Raadpleeg voor de meest actuele contra-indicaties, waarschuwingen, bijwerkingen en doseringsinformatie altijd de officiële productinformatie of bijsluiter van het gebruikte diergeneesmiddel.
Is Bravecto zonder risico?
Nee. Hoewel Bravecto (fluralaner) een toegelaten diergeneesmiddel is en door geneesmiddelenautoriteiten als voldoende veilig en effectief wordt beschouwd voor het toegelaten gebruik, zijn er gedocumenteerde bijwerkingen.
Fluralaner behoort tot de groep isoxazolinen. De Amerikaanse FDA waarschuwt dat middelen uit deze groep in verband zijn gebracht met neurologische bijwerkingen, waaronder spiertrillingen, ataxie en epileptische aanvallen. Volgens de FDA kunnen dergelijke aanvallen ook voorkomen bij dieren die niet eerder epileptische aanvallen hebben gehad.
Ook de Europese geneesmiddelenautoriteit EMA heeft de veiligheid van Bravecto opnieuw beoordeeld naar aanleiding van meldingen van mogelijke bijwerkingen. De EMA concludeerde dat Bravecto een aanvaardbaar veiligheidsprofiel behield, maar liet convulsies wel als mogelijke bijwerking opnemen en adviseerde voorzichtigheid bij honden met epilepsie.
Daarnaast zijn in de wetenschappelijke literatuur neurologische verschijnselen na toediening van fluralaner beschreven. Een gepubliceerd geval beschrijft bijvoorbeeld ernstige maar voorbijgaande neurologische verschijnselen bij een jonge hond ongeveer 24 uur na toediening van Bravecto in de aanbevolen dosering.
Dat betekent niet dat iedere gezondheidsklacht die na Bravecto ontstaat door Bravecto is veroorzaakt. Een gebeurtenis na toediening vormt op zichzelf geen bewijs van causaliteit. Bij een vermoedelijke bijwerking moeten onder andere het tijdsverloop, de symptomen, dosering, medische voorgeschiedenis, andere mogelijke oorzaken en het oordeel van een dierenarts worden betrokken.
Het is daarom verstandig een vermoedelijke bijwerking goed te documenteren en veterinair te laten beoordelen.
Bronnen en verdere informatie
Raadpleeg voor actuele veiligheidsinformatie en de onderbouwing van deze tekst de volgende bronnen:
Vermoedelijke bijwerking melden
In Nederland kunnen hondeneigenaren zelf een vermoedelijke bijwerking melden. Dierenartsen hebben een meldplicht voor vermoedelijke bijwerkingen richting de vergunninghouder of het Bureau Diergeneesmiddelen. Het CBG legt uit dat zulke meldingen worden onderzocht en uiteindelijk in het Europese farmacovigilantiesysteem terechtkomen.
Bekijk informatie van het CBG over melden